უკვალოდ

თებერვალი. შარშან თებერვალშიც ნგრევა მიდიოდა. მაგრამ ყველაფერი სხვანაირად იყო. ის იყო სპექტაკლი. აქეთ ჩვენ მთელი დღე ერთად ვდარაჯობთ; კარდებს და მიზანსცენებს ვეძებთ. იქით მუშები გვესვრიან რეპლიკას ხალისიანად, ხან ერთმანეთს გადასძახებენ ხოლმე. მერე ამოივლიდა ვიღაც ”გიჟი” და დასჭექდა ”გაუმარჯოს დამოუკიდებელ პოეზიის სახლს!”. მერე მიქუჭაძე შემოგვთავაზებდა ადგილზე მუშაობას, ნგრევაში მონაწილეობის მიღებას. თითქოს გვგულშემატკივრობდა კიდეც რომ კარგი მომენტები დაგვეფიქსირებინა. მერე დღის ბოლოს ერთად ვეშვებოდით ქვემოთ, მოედნისკენ.

ვაკის სახლი სხვა რეჟიმში ნადგურდება. სრულ სიჩუმეში. სიმარტოვეში. ვაკეში მშენებლობებია გაჩაღებული; ქობულეთის ქუჩაზე მომუჩავე მექნიკური ჩაქუჩის ხმასც იკარგება ამ ხალისიან სამშენებლო ბუმში.

მარტი. მარტის ბოლომდე დამთავრება ყველაფერი. შეუმჩნევლად, შეფასების გარეშე, ახსნის გარეშე. უკვალოდ.

23 თებერვალი.

23 თებერვალი.

13 მარტი

13 მარტი

20 თებერვალი - 13 მარტი

20 თებერვალი – 13 მარტი

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s